ΜΗΛΙΑ

 

miliaΜΗΛΙΑ (Pirus Malus ή Malus Communis)

katergasia-edafousΚατεργασία εδάφους

fasi-vlastisisΒλάστηση

fasi-anaptyksisΑνθοφορία

anaparagwgiΑναπαραγωγή

fasi-wrimansisΩρίμανση

sugkomidiΣυγκομιδή

Μήνας

Νοέμβριος-Φεβρουάριος

Φεβρουάριος-Μάρτιος

Μάρτιος-Ιούνιος

Ιούνιος-Αύγουστος

Αύγουστος-Οκτώβριος

15Αυγούστου-15Οκτωβρίου (ανάλογα με την ποικιλία)

Ζεόλιθος

Ο ζεόλιθος ως αδρανές – μη τοξικό- εδαφοβελτιωτικό προστίθεται στο έδαφος με ενσωμάτωση κατά την προετοιμασία.

Έχει πρακτικά μόνιμη δράση ως αποθήκη νερού και θρεπτικών και πάνω από 10 χρόνια ως αποτοξινωτικό από βαρέα μέταλλα. 

Ανάλογα με τον τύπο εδάφους και το είδος φύτευσης ενσωματώνουμε από 1-4 kg/δένδρο.

Κοκκομετρία 1-2,5 mm σε μέσης σύστασης εδάφη.

Κοκκομετρία 2,5-5mm σε πολύ βαριά εδάφη.

Η ύπαρξη ζεολίθου στο έδαφος έχει θεαματικά αποτελέσματα στη διαχείριση νερού και αζώτου με επακόλουθο την αυξημένη παραγωγή, ενώ η σωστή διαχείριση του καλίου οδηγεί σε βελτίωση της ποιότητας των καρπών.

Το Άζωτο σε κτήματα με ζεόλιθο είναι άμεσα διαθέσιμο σε όλη την καλλιεργητική περίοδο και ανάλογα με τις ανάγκες των δένδρων (Μάρτιος-Σεπτέμβριος).

Φύτευση

Μέσης σύστασης γόνιμα εδάφη, με ελαφριά υγρασία, pH 6,4-6,8 και καλή αποστράγγιση.

Δεν αγαπάει το ασβέστιο που σε περίσσεια δημιουργεί τροφοπενίες.

Μεταφυτεύουμε Νοέμβριο ή Δεκέμβριο στα ζεστά μέρη και Μάρτη ή Απρίλη στα ψυχρά

Ανάγκες ποτίσματος

1000 mm νερού ανά έτος με σωστή κατανομή ανά περίοδο (περίπου τα 500 mm τα χρειάζεται Ιούλιο-Αύγουστο).

Άρδευση με σταγόνες (συνήθως σε βαριά εδάφη), ή micro sprayer (σε ελαφριά), είναι τα πιο ενδεδειγμένα συστήματα ποτίσματος.

Η στάγδην άρδευση έχει το σημαντικό για τη μηλιά μειονέκτημα της δημιουργίας αλάτων.

Η παρουσία ζεόλιθου στο έδαφος αμβλύνει δραστικά τις δυσμενείς επιπτώσεις της αλατότητας σ' αυτές τις περιπτώσεις.

 Η ύπαρξη ζεολίθου έχει θεαματικά αποτελέσματα στη διαχείριση του νερού και επακόλουθα στην αυξημένη παραγωγή.

Θρέψη φυτού

Ο ζεόλιθος μπορεί να ενσωματωθεί μόνος του ή ταυτόχρονα με οποιοδήποτε λίπασμα. Έτσι, θα διαχειριστεί την υγρασία και τα θρεπτικά συστατικά του εδάφους (κυρίως Ν και Κ) προσφέροντάς τα στα δένδρα όταν αυτά ζητηθούν από το ριζικό σύστημα.

Το άζωτο είναι αναγκαίο από το Μάρτιο μέχρι την ωρίμανση του καρπού.

Το 50% της αζωτούχου λίπανσης καλό είναι να εφαρμόζεται τον Φεβρουάριο.

Φυλλοδιαγνωστική

Κλάδεμα

Κλάδεμα μόρφωσης-καρποφορίας,το χειμώνα πριν τη νέα βλάστηση

Ασθένειες

Έλκος της μηλιάς

Φουζικλάδιο

Ωίδιο

Σκωρίαση

Αλτερναρίαση

Έντομα

Αφίδες(Μελίγκρα)

Νάρκη

Καρπόκαψα

Κόσσος

Ζεύζερα

Ανθονόμος

Υπονομευτής

Φυλλορύκτης

Σέζια

Βαμβακάδα

Ζιζάνια

 

Εχθροί και ασθένειες της Μηλιάς

Επιμέλεια: Μιχελή Παναγιώτα - Msc Γεωπόνος ΑΠΘ

Πηγή: Παπαδοπούλου Σμαρώ - Καθηγήτρια Φυτοπροστασίας ΑΤΕΙΘ

• Cydia pomonella (συν. Carpocapsa , Laspeyresia, Enarmonia pomonella)
• (Lepidoptera: Tortricidae)

Καρπόκαψα της μηλιάς

Η καρπόκαψα ή σκουλήκι των μήλων και των απιδιών, ε΄΄ιναι από τους σοβαρότερους εχθρούς των γιγαρτοκάρπων σε όλο τον κόσμο και κάθε χρόνο η αντιμετώπιση της κοστίζει σημαντικά χρηματικά ποσά.

ΖΗΜΙΕΣ:
Από τους καρπούς, που προσβάλλει το έντομο, πολλοί πέφτουν μικροί και άλλοι σε διάφορα στάδια. Παραμένουν όμως και καρποί με προσβολή στο δένδρο μέχρι την συγκομιδή, αλλά ποιοτικά είναι υποβαθμισμένοι και σαπίζουν στην αποθήκη γρήγορα.
Η καρπόκαψα προσβάλλει τους καρπούς της μηλιάς, της απιδιάς, της κυδωνιάς και της καρυδιάς.
Ακμαίο: είναι μια μικρή πεταλούδα με άνοιγμα πτερύγων γύρω στα 20 χιλιοστά και χρωματισμό σταχτί. Χαρακτηριστική είναι η μεγάλη σκοτεινή κηλίδα στην εξωτερική παρυφή κάθε πρόσθιου φτερού.
Ώο: είναι άσπρο μεγέθους 1,2 χιλιοστά.
Προνύμφη: είναι στην αρχή άσπρη και όταν συμπληρώσει την ανάπτυξή της, γίνεται κίτρινη με το νωπό κόκκινο. Το μήκος της φτάνει τα 20 χιλιοστά.
Νύμφη: έχει χρώμα καστανοκίτρινο, μήκος 10 χιλιοστά περίπου και βρίσκεται μέσα σε ένα άσπρο ψευδοβομβύκιο.

ΒΙΟΛΟΓΙΑ – ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ:
Το έντομο αυτό διαχειμάζει ως αναπτυγμένη κάμπια (προνύμφη) σε διάπαυση, μέσα σε ένα άσπρο ψευδοβομβύκιο, σε διάφορα καταφύγια – κρύπτες του κορμού των δένδρων ακόμη δε και στις αποθήκες, που διατηρούνται οι καρποί. Την άνοιξη αρχίζει η χρυσαλλίδωση και στα τέλη Απριλίου ή στις αρχές Μαΐου αρχίζουν να βγαίνουν τα ακμαία που συνεχίζουν την έξοδό τους για μερικές εβδομάδες. Το έντομο δραστηριοποιείται μετά τη δύση του ήλιου και μετακινείται σε αποστάσεις εκατοντάδων μέτρων.
Τα θηλυκά ακμαία, μετά το ζευγάρωμα, γεννούν 30 -50 αυγά στα φύλλα και στους μικρούς καρπούς, όταν η θερμοκρασία είναι πάνω από 15 βαθμούς Κελσίου. Από τα αυγά σε μία με δύο εβδομάδες βγαίνουν μικρές κάμπιες, οι οποίες αναζητούν τους καρπούς και, όταν τους συναντήσουν, μπαίνουν μέσα από μικρή είσοδο και δημιουργούν στοές στη σάρκα του καρπού, που κατευθύνονται στα σπέρματα. Μέσα σε ένα μήνα οι κάμπιες συμπληρώνουν την ανάπτυξή τους και βγαίνουν από τους καρπούς, αφήνοντας μεγάλη τρύπα στην επιφάνεια του καρπού αναζητώντας μέρη για νύμφωση. Στη συνέχεια βγαίνουν τα νέα ακμαία (ψυχές) κατά τον Ιούλιο μέχρι και τον Αύγουστο, τα οποία γεννούν τα αυγά σύντομα και έτσι επαναλαμβάνεται ο βιολογικός κύκλος του εντόμου. Ο αριθμός των γενεών εξαρτάται από τις κλιματολογικές συνθήκες του τόπου και μπορεί να είναι και τέσσερις. Οι κάμπιες της τελευταίας ή και της προτελευταίας γενεάς πέφτουν σε διάπαυση και διαχειμάζουν.

ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ:
Οι έρευνες, που έγιναν μέχρι και σήμερα στους φυσικούς εχθρούς της καρπόκαψας και ιδιαίτερα στα εντομοφάγα έντομα, Pimpla roborator F. Ascogaster quadric dentatus W. & Trichogramma evanesces W. Έπεισαν τους ερευνητές, ότι αυτά δεν μπορούν να ελαττώσουν τον πληθυσμό του φυτοφάγου αυτού εντόμου σε χαμηλά επίπεδα, ώστε η προσβολή να μην έχει οικονομική σημασία για την παραγωγή. Έτσι η εφαρμογή χημικής καταπολέμησης είναι απαραίτητη.
Μεγάλη σημασία έχει η εποχή εφαρμογής του πρώτου ψεκασμού, καθώς και ο απαιτούμενος χρόνος μεταξύ των επαναληπτικών ψεκασμών, από τον οποίο θα εξαρτηθεί και ο αριθμός ψεκασμών.
Εποχή επεμβάσεων: Ο πρώτος ψεκασμός πρέπει να γίνει 10-15 ημέρες μετά την πτώση των πετάλων και ανθέων της μηλιάς. Στην απιδιά ο πρώτος ψεκασμός θα γίνει το δεύτερο δεκαήμερο του Μαΐου.
Ο δεύτερος ψεκασμός θα γίνει 15 ημέρες μετά τον πρώτο. Στη συνέχεια, ο τρίτος ψεκασμός θα γίνει το πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου και ο τέταρτος στα τέλη Ιουλίου ή στις αρχές Αυγούστου, ανάλογα με την ένταση της προσβολής, την ποικιλία και τις καιρικές συνθήκες. Οι ψεκασμοί θα σταματούν τουλάχιστον 15-20 ημέρες πριν από τη συγκομιδή των καρπών.
Άλλα είδη καρπόκαψας είναι το Cydia funebrana & Cydia molesta που προσβλάλλουν τα πυρηνόκαρπα δαμασκηνιά και ροδακινιά αντίστοιχα.

Quadraspidiotus (Aonidiella , Aspidiotus) perniciosus Comst. (Homoptera: Diaspididae)
• Ψώρα του Σαν – Ζοζέ

Η ψώρα του Σαν Ζοζέ είναι πολύ σοβαρός εχθρός όλων σχεδόν των οπωροφόρων και έχει σαν ξενιστές 200 περίπου είδη δένδρων και θάμνων. Είναι έντομο καραντίνας και απαγορεύεται η διακίνηση προσβλημένων καρπών και φυτών.
Ακμαίο: Το θηλυκό δεν έχει πτέρυγες, είναι περίπου στρογγυλό, έχει χρώμα κίτρινο και μήκος 1 χιλιοστό περίπου.

29178726 351717098646810 5276026307027664896 n

29178457 351717041980149 4725177548516884480 o

Δημιουργία: Internet Technology Solutions Κατασκευή ιστοσελίδων Θεσσαλονίκη | Κατασκευή Eshop | Προώθηση ιστοσελίδων | Βελτιστοποίηση ιστοσελίδων | Portfolio | Web Design - Internet Marketing